IT SIMPLIFICATION

Het snoertje voor het opladen van je eigen PDA, de voeding voor de iPod, oplader voor de telefoon van je partner, de adapter voor de laptop, sigaretten-aansteker-oplader voor in de auto, die stekker voor de electriciteit in Engeland, het setje stekkertjes van de universele adapter, de oplader voor de digitale camera, de penlight-batterij-oplader…Een plastic zak met een onontwarbare kluwen van draden en stekkers is het resultaat.

Vakantiegangers, thuisblijvers en inkopers zouden de straat op moeten gaan om standaardisatie af te dwingen.

Bij deze standaardisatie gaat het onder meer om bronspanning (Volt), aansluitplug of oplaadinterface en het benodigde vermogen (Watt) voor de apparatuur. De bronspanning en bronstekkers verschillen (soms) per land en in ieder geval per locatie: 220 V en 115V (netstroom), 15V (vliegtuig), 12V (auto). Ook verschilt het benodigde vermogen per type apparaat (klein, groot). Groothandels, detailhandel en installateurs hebben grote belangen bij deze differentiatie, die immers veel omzet oplevert.  Sceptici geloven dan ook dat de universele adapter er nooit zal komen.

Maar …verbetering is op komst, dankzij micro-usb. De GSM Association heeft in 2009 al samen met 17 telecom-aanbieders gekozen voor het micro-usb-stekkertje als norm voor de oplaadinterface. Ook andere kleine apparatuur, zoals digitale camera’s en MP3-spelers kunnen profiteren van deze standaardisatie.  Het Institute of Electrical and Electronics Engineers pleit nu voor een universele norm voor laptopadapters en het schijnt dat Asus en Acer bereid zijn om mee te werken. Deze standaardisatie betekent niet alleen veel gebruiksgemak en minder reis-ellende, maar ook een enorme winst voor het milieu.

Zorg-op-afstand of Telezorg is volop in ontwikkeling. TNO heeft aan de hand van 20 cases eind vorig jaar een onderzoek uitgevoerd naar het huidig gebruik van ICT-standaarden in de Telezorg. De conclusies zijn 1-op-1 te vertalen naar veel andere sectoren en toepassingsgebieden:

‘Het onderzoek laat zien dat er in de cases weinig gebruik wordt gemaakt van ict-standaarden. Het beperkte gebruik van standaarden heeft verzuiling voor de patiënt tot gevolg. Patiënten met meerdere aandoeningen krijgen te maken met meerdere applicaties met elk een eigen interface. Bovendien zorgt het beperkte gebruik van standaarden voor versnippering voor zorgverleners en ict-medewerkers in de zorg. Doordat verschillende telezorgsystemen moeilijk koppelbaar zijn ontbreekt een integraal beeld van de patiënt voor de zorgverlener. Tot slot bemoeilijkt het ict-medewerkers om het ict-landschap van hun zorgorganisatie in te richten.’

Bron: www.zorgmarkt.net

Staatssecretaris van Financiën Jan Kees de Jager heeft een speciale website geopend over e-factureren: www.e-factureren.info.  De website is bestemd voor ondernemers, accountants, overige dienstverleners en softwareproducenten. De website omvat onder meer een handleiding voor ondernemers, een overzicht van actuele ontwikkelingen en ook informatie over e-factureren in en met het buitenland. Door vereenvoudiging van de fiscale regels rondom e-factureren is een besparing voor het bedrijfsleven mogelijk van ca. € 600 mln. De overheid streeft zelf naar 10% e-factureren in 2010. Factuurwijzer.nl heeft de website ontwikkeld in opdracht van het kennisplatform ECP-EPN met subsidie van het ministerie van Economische Zaken.  Ook de website van Factuurwijzer.nl zelf, een initiatief van Silverback, geeft veel informatie over e-factureren.

Het leven wordt een stuk eenvoudiger als iedereen dezelfde standaard iconen of pictogrammen gebruikt voor de bediening van electronische apparaten, handleidingen en communicatie. Picol is een project van Melih Bilgil. Picol staat voor Pictorial Communication Language en beoogt een reductie en standaardisatie van pictogrammen. Het gaat om eenvoudige, heldere zwart-wit symbolen. De pictogrammen zijn vrij beschikbaar onder een Creative Commons licentie, een open standaard dus. Er zijn er inmiddels 520 beschikbaar.

De Picol-pictogrammen kunnen ook voor educatieve- en communicatie-doeleinden gebruikt worden. Zo is een veel bekeken animatie-filmpje (8 minuten) over het ontstaan van internet gemaakt mede op basis van de Picol-pictogrammen.

Een recente discussie over software standaardisatie binnen de LinkedIn-group ICT Vereenvoudiging heeft de volgende inzichten opgeleverd:

> Het gaat niet alleen om software standaardisatie, maar ook (en misschien wel eerst) om standaardisatie van bedrijfsprocessen en master data.

> De keuze voor standaardisatie moet gedragen worden door het management; wat is het gezamenlijke doel en wat zijn de randvoorwaarden? Het management moet ook bereid zijn om de gevolgen te accepteren. Dat is veel belangrijker dan een focus op wat wel en wat niet standaardiseren.

> Voor het draagvlak binnen het lijn-management is duidelijkheid nodig over de gevolgen in de resulaten-rekeningen van bedrijfsonderdelen.  M.a.w. hoe worden de kostenconsequenties van software standaardisatie toegedeeld? Ook is het van belang om helder te zijn over de onderhandelingsruimte voor lokaal management: waarover bestaat keuzevrijheid en wat ligt vast in centraal beleid? 

> Mogelijke belemmeringen voor software standaardisatie zijn:

- de behoefte om lokaal ondernemerschap  binnen business units te stimuleren en ICT daarbij als ’speeltje’ in te zetten;
- het gegeven (of de perceptie) dat bedrijfsprocessen in verschillende bedrijfsonderdelen onderling sterk verschillen;
- grote verschillen qua schaalgrootte van bedrijfsonderdelen.

Pleidooien voor software standaardisatie stuiten in ieder geval in actuele economische situatie op minder weerstand, aldus ook Freddy Van den Wyngaert, CIO van Agfa en Belgische CIO of the Year 2008 in een artikel op de website DataNews onder de titel ‘Succesvolle creatie van IT Value in goede en slechte tijden’.

Single-sign-on is een gevleugeld begrip en een voor-de-hand-liggend streven in het kader van ICT Vereenvoudiging.  Het is niet handig om eerst meerdere gebruikersnamen en wachtwoorden in te moeten vullen voor verschillende applicaties alvorens aan het werk te kunnen. Dat geldt in de privesituatie maar ook, of misschien met name in het bedrijfsleven  Het ministerie van EZ (staatssecretaris Frank Heemskerk) heeft een project opgestart om iets te doen aan het grote aantal verschillende inlogsystemen met aparte wachtwoorden van verschillende overheidsdiensten voor ondedrnemers. Er is een budget van 7 miljoen Euro (!) beschikbaar voor het ontwikkelen van nieuwe manieren van eHerkenning teneinde de digitale sleutelbos van ondernemers zo klein mogelijk te maken.  Capgemini heeft eind vorig jaar een rapport over dit vraagstuk opgesteld onder de titel ‘Push to open doors’. Het klinkt allemaal logisch, maar de vraag is of dit probleem echt bestaat. Als MKB- ondernemer heb ik er de afgelopen 15 jaar geen last van gehad. Is dit voor grotere ondernemingen echt een issue? Of is het zo dat het vaak toch verschillende afdelingen zijn die met verschillende overheidsloketten van doen hebben? En is het niet ook zo dat er wel veel verschillende overheidsdiensten zijn, maar dat een aantal daarvan slechts zeer incidenteel gebruikt wordt door ondernemers en een aantal hoog-frequent? In het Capgemini-rapport gaat het niet meer over de probleem-erkenning, maar om het aandragen van oplossingsrichtingen.